Monday, June 13, 2011

මම තාමත් ජීවත් වෙන්නේ ඒ මතකයන් එක්ක....

මම ජීවත් වෙනවා කියලා මට දැනෙන්නේ ඔයාව දකිද්දී.. ඔයාව ඇහෙද්දී.....

මම තාමත් ජීවත් වෙන්නේ ඒ මතකයන් එක්ක.....

හැමදාම වගේ අදත් කදුළු මාව අඩවන්න කලින් ඔයා දිහා එකම එක පාරක් බලලා යන්නම්..

එකම එක පාරක් මා එක්ක හිනාවෙන්න......අමතක නොවෙන්න ....

හැමදාමත් වගේ දකින්න....

ඔය ඇස දෙක දකින්න....

ඔයාට මතකද ඔය ඉස්සරම දවසක මට කිව "මම මරුන දවසට ඔයා ඔය විදියට කගේ ඇස දිහාද බලන්නේ" කියල..."ඔයා කාටද ඔය විදියට මැරෙන්න ආදරය කරන්නේ "කියල ....

ඔබේ සෙනෙහස.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            දුහුල් හිරිපොද වැස්‌ස සුළගට හාද වෙනකොට                                                                                               මට මතකයි මමත් පියමන් කලා හිමින් හිමින්
ඔබේ සෙනෙහෙ පියාපත යටට....
කියාගන්නට බැරිව ගොලු වුණු දහසක්‌ සිතුවිලි
හුවමාරු කරගත් ඒ වසන්ත දෙහෝරාව....
අපි අපටම නොපෙනෙන වස්‌සානයක
අතිනත් අරන් පියමන් කරපු යුගය
අද වියැකී ගියත් ......
ඔබ දුන්නු සෙනෙහෙ බිදක්‌ ඇත තවම
නොමැකෙන සේ හදපතුලේ..............